Diny Fockens deelt al haar hele leven van haar overvloed. En dat stopt niet na haar overlijden: haar nalatenschap gaat naar goede doelen. Bovenaan staat Kerk in Actie. ‘Het regelen was een fluitje van een cent.’
‘WAT MAAKT DAT IK HIER BEN GEBOREN EN ZIJ ZOVEEL MINDER KANSEN HEBBEN?’
Diny en haar man leven betrekkelijk sober op een boerenerf. ‘We zijn geen big spenders. Wat we hebben opgebouwd, onze nalatenschap, gaat helemaal naar goede doelen. Kerk in Actie staat daarbij met stip op één.’
Dat regelen was allesbehalve ingewikkeld. ‘Je gaat naar de notaris, beschrijft wat je wilt, betaalt de factuur en klaar is Kees. Als je zelf maar weet waaraan je wilt geven.’ Haar tip: ‘Maak goede doelen geen erfgenaam, maar legataris. En benoem één executeur-testamentair die alles regelt. Anders moet de notaris met al die doelen overleggen en dat kost veel geld.’
Partners ter plekke
Waarom heeft ze gekozen voor Kerk in Actie, het zendings- en diaconale werk van de Protestantse Kerk in Nederland? ‘Zij werken met lokale partnerkerken en -organisaties die precies weten welke hulp het hardst nodig is.’ Via hen steunt Kerk in Actie bijvoorbeeld ouderen in Moldavië, kwetsbare kerkgemeenschappen in het Midden-Oosten en mensen in armoede in Nederland. Bij rampen schenkt Diny’s diaconie ook via Kerk in Actie. ‘Er zit bij hen al geld in het noodfonds, dus er gaat geen tijd verloren. Dat maakt Kerk in Actie voor mij waardevol en betrouwbaar.’
Met eigen ogen
Als scriba en diaken is Diny nauw betrokken bij haar kerk. Onlangs reisde ze met Kerk in Actie en gemeenteleden uit het hele land naar Ghana. Daar zag ze met eigen ogen hoe Kerk in Actie met lokale partners werkt. Vooral rond Tamale, in het noorden, besefte ze hoe groot de verschillen in de wereld zijn. ‘Wat maakt dat ik in Nederland ben geboren en zij zoveel minder kansen hebben? Dat vind ik onbestaanbaar en daarom geef ik graag. Ik voel aan alle kanten het beroep dat de wereld op ons doet.’ Op een busje in Ghana las ze een tekst, vrij naar Lucas 12: To whom much is given, much is expected. ‘Wij zijn maar rentmeesters hier.’
