Qua zorg of behandeling zijn er vaak verschillende opties. Met drie simpele vragen kun je samen met je zorgverlener beslissen wat het beste bij je past. En dat levert betere zorg op.
'ALS JE AFHANKELIJK BENT VAN ZORG HEB JE NIET DE KEUZE: IK DOE EEN BEETJE MINDER'
‘De stem van de patiënt moet in de zorg standaard aan tafel vertegenwoordigd zijn, zodat er mét de patiënt wordt beslist in plaats van over hem. Naar onze overtuiging leidt dat tot betere zorg,’ stelt waarnemend directeur-bestuurder Linda Daniels-van Saase van Patiëntenfederatie Nederland. Ook in de spreekkamer is dit van belang. Een praktisch voorbeeld is samen beslissen welke zorg of behandeling bij je past aan de hand van ‘3 goede vragen’: Wat zijn mijn mogelijkheden? Wat betekent dat voor mij? En wat zijn de voordelen en nadelen? ‘Met die drie simpele vragen kan er beter beoordeeld worden wat belangrijk is voor de patiënt.’ Als voorbeeld vertelt ze over een vrouw met het carpaaltunnelsyndroom in haar hand. ‘Handwerken was haar lust en leven. Als dat in het gesprek ter sprake komt, maak je een bredere afweging.’
Stapeling zorgkosten
‘Een belangrijk uitgangspunt voor ons luidt: (Samen) kiezen wat het beste bij je past. Als je bijvoorbeeld op zoek bent naar een fysiotherapeut en je toetst je woonplaats in, kun je op ZorgkaartNederland zien welke fysiotherapeuten er zijn, wat hun expertise is en wat de patiëntervaringen zijn. Ook kan je hier wachttijden en keuzehulpen vinden. En op het platform Thuisarts.nl, waar zowel wij als artsen bij betrokken zijn, staat betrouwbare en begrijpelijke informatie. Bijvoorbeeld of je met klachten naar de huisarts moet of het nog even aan moet kijken, en wat je zelf kan doen voor een gezonde leefstijl. Patiëntenorganisaties hebben veel informatie en je kunt er ervaringen delen met mensen met dezelfde ziekte.’
Patiëntenfederatie Nederland maakt zich druk over de stapeling van zorgkosten voor mensen met een beperking of chronische ziekte. ‘De extra kosten die deze groep moet betalen, komen uit allerlei potjes. Als je afhankelijk bent van zorg heb je niet de keuze: ik doe een beetje minder. Dus hebben we een tweeledige vraag aan de politiek: maak het simpel en leg de rekening van de bezuinigingen niet neer bij deze kwetsbare groep.’






